Die Glocke: Tajna broń nazistowska

13162x 31. 03. 2019 Czytnik 1

Die Glocke była tak zwaną cudowną nazistowską bronią - tzw Wunderwaffe.

Wunderwaffen - Wunderwaffen to niemiecki wyraz dla tzw "Cudowne bronie". Termin ten był używany przez nazistowskie Niemcy podczas II wojny światowej do wyznaczenia kilku rewolucyjnych "supermocarstw". Większość z tych broni została opracowana i zaangażowana w zbyt mało bitew i zbyt późno, aby odwrócić bieg wojny. - wikipedia

Zostało to opisane przez polskiego dziennikarza i pisarza Igor Witkowski w książce Prawda o Wunderwaffe (2000). On i inni autorzy powiązali to z antygrawitacją, okultyzmem nazistowskim i badaniami nad darmową energią. Witkowski wpadł na szczegóły Die Glocke w transkrypcie przesłuchania oficera SS Jakoba Sporrenberga, który otrzymał dzięki kontaktowi z polskim wywiadem.

W nim Sporrenberg opowiada o szczegółach eksperymentu, który odbył się w tajnej bazie Riese, która znajdowała się w Górach Śnieżnych w pobliżu Wacława w pobliżu granicy z Czechami. Wielu pisarzy donosiło, że naziści używali tego urządzenia do podróży w czasie.

Według artykułu Patricka Kigera opublikowanego w czasopiśmie National Geographic Die Glocke stał się popularną formą spekulacji wraz z innymi tajnymi broniami. Broń Die Glocke został przedstawiony jako magiczna broń okultystyczna. Opierał się na technologii, która znacznie przewyższyła wszystko, co ludzkość była w stanie stworzyć do tego czasu.

Możliwość istnienia rewolucyjnej technologii wywołała wyobraźnię wielu pisarzy. Niektórzy z nich, jak Jan Van Helsing, Norbert-Jürgen Ratthofer i Vladimír Terziski, nie mieli kłopotów z upiększeniem rzeczywistości przy pomocy małej fantazji, która obejmowała mistyczną broń, nazistowski ezoteryzm, tajne stowarzyszenia i UFO, zjawisko, które zaczęło się szybko rozprzestrzeniać w latach 50-tych.

Czym jest Die Glocke?

Die Glocke był to projekt, w którym naukowcy z nazistowskich Niemiec pracowali dla SS w ośrodku znanym jako Riese.

Dzwon jest opisany jako urządzenie wykonane z litego i ciężkiego metalu o przybliżonym wymiarze 2,7 i wysokości między 3,7 a 4,6 m. Jak sama nazwa wskazuje, kształt był podobny do dużego dzwonka.

Według wywiadu Cooka z Witkowskim urządzenie to składało się z dwóch przeciwstawnych cylindrów wypełnionych substancją o fioletowym kolorze podobnym do rtęci.

Ten metalowy płyn został zakodowany Xerum 525 i był przechowywany w opakowaniu metrowym w etui. Mówi się, że w eksperymentach użyto innych substancji, takich jak nadtlenek toru i beryl.

Witkowski opisuje, że kiedy dzwonek był włączony, miał zasięg do 150 do 200 m.

Jaki był cel Die Glocka?

Polski dziennikarz wyjaśnił, że celem projektu było stworzenie napędu antygrawitacyjnego - dlatego Die Glocke został ugruntowany mocnymi łańcuchami.

Witkowski wyjaśnia, że ​​kiedy dzwon został aktywowany, może spowodować śmierć żywych stworzeń, które znajdowały się w 150 na miernikach 200. Śmierć byłaby spowodowana zamarzaniem krwi w układzie krążenia, rozpadem materii organicznej itp. Pięciu z siedmiu członków zespołu badawczego kierowanego przez fizyka Walthera Gerlacha zmarła podczas testów, a przyczyna śmierci była nieznana.

W swojej książce Witkowski mówi, że francuski naukowiec Elie Cartan podjął ważne kroki w badaniach antygrawitacyjnych po I wojnie światowej. Ale antygrawitacja stworzona przez urządzenie była zbyt słaba, aby znaleźć zastosowanie. To dzięki tej technologii Die Glocke mógł się opierać.

Opierając się na dowodach, Witkowski twierdzi, że wokół doliny, w której znajduje się Waclaw (50 ° 37'43 ° 16'29 V), znajduje się ruina betonowa o 40 km na południowy wschód od głównego kompleksu Sokolec (część Reise) znany jako Henge. Ten budynek może służyć jako laboratorium testowe do eksperymentów przeciw grawitacji.

Jednak pozostałości opuszczonego budynku są uważane za pozostałości zwykłego budynku przemysłowego.

Niezależnie od tego, czy istniał Die Glock, czy też nie, pozostaje jednym z największych tajemnic epoki nazistowskiej.

Wiemy jednak, że Reise naprawdę istnieje i składa się z podziemnych korytarzy i kompleksów budowanych od 1943.

Około 13 tysiące więźniów, głównie z Auschwitz, pracowało nad tym projektem. Według zeznań cesarskiego architekta Alberta Speera budżet wynosił około 150 milionów marek.

witryna Suenee Universe Oferujemy wiele innych artykułów na ten temat: Trzecia Rzesza.

Podobne artykuły

Dodaj komentarz