Niebiańskie drogi w starożytnej Mezopotamii (odcinek 4)

1189x 20. 01. 2020 Czytnik 1

Inanna przejmuje Dom Nieba

Inny opis świątyni sumeryjskiej jako obiektu latającego zstępującego z nieba pochodzi z zachowanego fragmentarycznego wiersza Inanna i An, którego głównym motywem jest umocnienie przez Inana rezydencji boga Anny, który był najwyższym ze wszystkich bogów i interpretowany jest jako personifikacja samego nieba. Chociaż utwór jest bardzo szkicowy, a jego interpretacja trudna, zachowaliśmy opis rezydencji Anny E-Anna:
„E-anna pochodzi z nieba,… dama nieba (Inanna) skupiła się na opanowaniu wielkich niebios,… Inana skoncentrowała swój umysł na opanowaniu wielkich niebios…. skupiła się na opanowaniu wielkich niebios. ”
Widzimy więc wyraźnie, że siedziba boga Ana ląduje na Ziemi, a Inan, który jest na nim w tej chwili, zdobędzie go dla siebie. Inanna znana jest z ambicji i pragnienia zdominowania wszystkich sfer egzystencji, zarówno niebiańskich, jak i podziemnych, o czym świadczy znacznie bardziej znany wiersz o jej zejściu do podziemi, śmierci i zmartwychwstania.
Jednak opis E-Anny jako obiektu latającego nie kończy się tutaj. Jak dowiadujemy się później, Inana zawarła zmowę ze swoim bratem Utu i wyjaśniła, że ​​chce zdobyć E-Annę dla swojego kochanka, władcy Uruk, którego An odmówiła E-Annie. W następnej, poważnie uszkodzonej części dowiadujemy się, że Inana nawiązała współpracę z rybakiem, aby pomóc jej złapać E-Annę. O dziwo, szukają E-Anny na bagnach i trzcinach, gdzie była ukryta. Wędkarz obawia się również, że zostanie zauważony i zostanie wysłany „zły wiatr”, aby przewrócić jego łódź. Kiedy to odkrywają, są zdumieni:
„Adagbir,… Enlil,… przez zarośla i wysoką trzcinę. Ze zdumieniem spojrzała na E-Annę, która schodzi z nieba.

Inanna przedstawiona na wałku uszczelniającym z okresu akadyjskiego.

E-Anna ląduje

Eanna ląduje więc na bagnach w pobliżu Uruk, a Inanna zaraz ją złapie. Z poniższego opisu wynika, że ​​jeden ze sług Anny prowadzi E-Annę do lądowania:
„Shul-a-zida, pasterz Anusa, wziął kosmiczną linę w swoje ręce. Po upadku ... z nieba pokonał bóstwa opiekuńcze. … I trzymaj to poniżej horyzontu. ”
Zanim Inanna zaatakuje E-Annę, wykonuje rytuał ochronny polegający na stemplowaniu skorpiona i piciu wody czyszczącej, co może być źle zrozumiane. W następnej części rozmawia już z Ano, ale nie przeżyła. Ale reakcja An jest zaskakująca. Westchnął, że Inana stał się potężniejszy od niego i ustalił, że długość dnia i nocy zmieni się, a równonoc będzie jednocześnie. Pod koniec piosenki mówi się, że Inanna złapała E-Annę i jest teraz jej kochanką, najpotężniejszym ze wszystkich bogów.

Ilustracje: Biała Świątynia Uruk poświęcona Ano. Źródło: archaeologyillustrated.com

Wiersz ten, podobnie jak większość sumeryjskich kompozycji mitologicznych, łączy opis prawdziwych wydarzeń, historię powstania rzeczy i zjawiska kosmologiczne związane z tymi wydarzeniami lub rzeczami w późniejszych tradycjach. Tak więc te historie stworzyły coś w rodzaju mapy myśli, która umożliwia przechowywanie i przesyłanie niezbędnych informacji w zakodowanej, ale czytelnej formie. W ten sposób zachowano nie tylko wydarzenia historyczne, ale także znaczące zjawiska astronomiczne oraz duchowe tajemnice lub inicjacje, a cały mit działał jako kod, który można odczytać na wielu różnych poziomach.

Ilustracja: Urugwajska świątynia Eanna poświęcona bogini Inannie.

Świątynia Enmerkar i Inanna

Świątynia E-anna pojawia się w innym epickim wierszu Enmerkar i Lord of Aratta. W tym odcinku, część czteroczęściowego „cyklu Urucka”, król Uruk Enmerkar prosi boginię Inannę o pozwolenie na podbój tajemniczej i odległej krainy Aratt, obfitującej w metale szlachetne i kamienie szlachetne, tak rzadkie w płaskim krajobrazie południowej Mezopotamii.
„Moja siostro (Inanna), pozwól Aratcie umiejętnie obrabiać złoto i srebro dla mnie i mojego Uruka. Niech wycina lazuryt bez próchnicy z bruku, Niech… półprzezroczysty lazuryt bez próchnicy… zbuduje święty
góra w Uruk. Niech Aratta zbuduje świątynię, która zstąpiła z nieba - zamiast kultu, sanktuarium E-Anny; oby Aratta pracował wewnątrz gitary, waszego tabernakulum; Ja, bystry młody mężczyzna, mógłbym pozostać w twoich objęciach. ”
Cykl ten, złożony z czterech luźno powiązanych epickich dzieł, opisuje konflikt między Urukiem i Arattą, którego przyczyną jest nie tylko bogactwo zasobów mineralnych tajemniczego górskiego kraju, ale przede wszystkim przychylność bogini Inanny. Obaj władcy, Enmerkar z Uruk i Ensuchkešdanna z Arraty, twierdzą, że zostali wybrani przez Inannę i mają prawo dzielić z nią łóżko w świętym małżeństwie, które upoważnia ich do rządzenia z woli bogów. Sama Inanna nie ingeruje w ten konflikt, tylko na niego patrzy i od czasu do czasu udziela cennych porad Enmerkarowi, który jest jej wybranym i potajemnie wspieranym. W pierwszych dwóch częściach konflikt rozgrywa się na poziomie konkurencji, a starcia zbrojne występują tylko w trzeciej części, której głównym bohaterem jest wojownik Uruck Lugalbanda. Jest chory w drodze do Arraty, a jego towarzysze zostawiają go w jaskini, gdzie przeżywa mistyczne doświadczenie na skraju śmierci i cudownie leczy swoją chorobę. Treść czwartego utworu to powrót Lugalbanda do armii Uruck oblegającej Aratta. Wędrując po górach, spotyka orła Anzu, który nagradza go za opiekę nad swoim szczeniakiem, czyniąc go najszybszym biegaczem. Lugalbanda jednoczy się ze swoimi towarzyszami, ale stwierdza, że ​​oblężenie jest daremne. Enmerkar, dowódca oblężenia, postanawia wysłać szybkiego posłańca do Uruka do Inanny, aby mu pomógł. Lugalbanda oferuje, a ze względu na swoją szybkość, aktualne wiadomości od Inanny, która Enmerkarovi ujawnia lokalizację potężnej broni A-an-kar (broń przetłumaczona - niebiańskie uderzenie). Koniec piosenki uwielbia miasto Aratt, ale wydaje się, że zostało podbite, a jego skarby i wykwalifikowani rzemieślnicy zmierzają do Uruk, aby zbudować mieszkanie zmysłowej bogini i jej ziemskiego kochanka.

Ulga Anubaniniego ze współczesnego Iranu przedstawiająca boginię Inannę i króla.

Niebiańskie ścieżki w starożytnej Mezopotamii

Więcej części z serii

Dodaj komentarz